Kweek valeriaan in de tuin

Valeriaan helpt bij innerlijke rusteloosheid en slaapstoornissen. Het is gemakkelijk te kweken in uw eigen tuin – wij laten u zien hoe.

Valeriaan in de tuin
Valeriaan is gemakkelijk zelf te kweken [Foto: Andris Tkacenko/ Shutterstock.com]

Om de echte medicinale valeriaan (Valeriana officinalis) is het onderwerp van vele mythen en verhalen. Zo zou het ooit sentimentele beulen aan bloeddorstige woede hebben geholpen en de Rattenvanger van Hamelen zou de ratten uit hun holen hebben gelokt met valeriaan. In ieder geval heeft het een afrodiserende werking op katten door de stoffen die het bevat. Als geneeskrachtige plant is het zeer populair tegen rusteloosheid en slaapstoornissen. Het kan worden gebruikt als tablet, thee, capsule of tinctuur. En het ontluikende jonge lentekruid kan in de keuken ook worden gebruikt in een salade – bijvoorbeeld met de nauw verwante veldsla (Valerianella) – kan worden gebruikt. Om met succes te kunnen oogsten van zelfgekweekte valeriaan, zijn er een paar kleine dingen om in gedachten te houden. Wij begeleiden u stap voor stap naar de succesvolle teelt van het populaire geneeskrachtige kruid in uw eigen tuin.

Inhoud

  • 1. locatie
  • 2. voortplanting
  • 3. bewatering en bemesting
  • 4. zorg
  • 5. oogst
  • 6. opslaan

1. locatie

Valeriaan voelt zich het best thuis op een zonnige plek. Hij kan echter ook gedijen in gedeeltelijke schaduw. In tegenstelling tot mediterrane kruiden verkiest valeriaan, dat inheems is in Europa en West-Azië, een vochtige locatie boven een steenachtige en droge. In het wild wordt hij daarom vaak in de buurt van water gevonden. Te zware bodems, zoals kleigrond, veroorzaken echter ook problemen voor valeriaan. Deze bodems verhinderen de ontwikkeling van zijn wortels en zijn gewilde wortelstok. In plaats van zijn kracht van meer dan een meter volledig te ontwikkelen, schittert de achterblijvende groei met als gevolg een lagere opbrengst.

Plantura Biologische Kruidenmix; Zaaigrond
Plantura Biologische Kruiden- en Zaadgrond

Biologisch, turfvrij & klimaatvriendelijk:
Zowel voor aromatische kruiden als voor
succesvol zaaien, stekken
vermeerdering & voor het verspenen

Koop hier!

2. vermenigvuldiging

De gemakkelijkste manier om valeriaan te vermeerderen is door zaden te zaaien. Zaai de zaden in maart of begin april, bij voorkeur binnenshuis in een zaaibakje. Indien in deze periode buiten gezaaid, kunnen de tere zaailingen gevaar lopen door vorst. Op het bed kan echter zonder problemen vanaf mei worden gezaaid. Aangezien valeriaan een lichtkiemer is, mogen de zaden niet worden bedekt met substraat. Anders wordt het kiemproces van het zaad belemmerd. Daarom moet regelmatig worden gecontroleerd of het zaad voldoende vochtig is. Om de best mogelijke resultaten te bereiken voor de vier tot zes weken van ontkieming van valeriaan, moet indien mogelijk alleen vers zaad van het voorgaande jaar worden gebruikt. Valeriaanzaad verliest zeer snel zijn kiemkracht, zodat uit het zaad binnenkort geen kleine plantjes meer groeien als het al een paar jaar ligt.

Bij op valeriaanbloem
De filigrane bloemen van de valeriaan zijn lichtroze gekleurd [Foto: lenic/ Shutterstock.com]

3. bewatering en bemesting

Valeriaan geeft de voorkeur aan een vochtige standplaats, maar houdt ook niet van wateroverlast. Daarom moet hij regelmatig water krijgen, maar niet zodanig dat zijn habitat volledig onder water dreigt te raken. Hij verdraagt lange periodes van droogte echter niet zo goed als zijn mediterrane collega’s. Meer extreme droogte kan zelfs relatief snel tot de dood van de valeriaan leiden. Af en toe water geven is ook nodig als de valeriaan in het bed staat. Bij het kweken in een pot moet veel vaker water worden gegeven. Daarom moet de pot vanaf het begin niet te klein zijn.

Bij teelt in een bed is een goede, humusrijke ondergrond meestal voldoende voor een voldoende toevoer van voedingsstoffen. Dit kan worden bereikt door in het voorjaar organische materialen zoals compost of mest of organische commerciële meststoffen zoals hoornschaafsel of beendermeel toe te voegen.

Voor de bemesting geldt hetzelfde als voor de bewatering: Ook hier is vaker menselijk ingrijpen nodig dan bij de teelt in de open lucht. Als u een hoofdzakelijk organische meststof gebruikt, zoals onze Plantura Organische Universele Meststof, is één bemesting aan het begin van de groeifase in het voorjaar voldoende.

Plantura Organische Universele Meststof
Plantura Organische Universele Meststof

Effectief effect op lange termijn,
goed voor de bodem, onschadelijk voor mens, dier & natuur

Koop hier!

4. Handhaven

Eigenlijk is er niet veel zorg nodig bij het kweken van valeriaan in uw eigen tuin. Het klassieke probleem van overwintering is niet nodig, omdat de bovengrondse delen van de plant in de herfst afsterven. De ondergrondse wortelstokken die de winter overleven zijn winterhard. Valeriaan kan echter af en toe worden aangetast door ongedierte. Als er bladluizen verschijnen, is de beste en voorzichtigste manier om ze weg te borstelen. Bij meeldauw vormt zich een wit schimmelig grasveld op de bladoppervlakken. In dat geval moet de bemesting onmiddellijk worden stopgezet en moeten de planten verder uit elkaar worden gezet als ze te dicht op elkaar staan.

Oogst 5

Bij het kweken van valeriaan moet vooral de wortelstok worden geoogst. Daarom wordt pas in het tweede teeltjaar geoogst, wanneer de plant heeft overwinterd. Dan heeft het meer tijd gehad om het ondergrondse systeem goed te vormen. Dit zorgt dan voor een rijke oogst aan valeriaan. De plantendelen worden dan in de herfst voorzichtig opgegraven en kunnen worden opgeslagen. U kunt echter ook de rijpe zaden van de plant gebruiken (deze hebben dezelfde werking als de wortelstok). Zodra de bloeiwijzen met de zaden in de herfst bruin worden, kunnen ze worden geoogst.

Valeriaanbloemen in een mandje
In de herfst sterven de bovengrondse delen van de valeriaanplant af [Foto: petratrollgrafik/ Shutterstock.com]

6. opslaan

Zowel de ondergrondse delen van de plant als de zaden worden na de oogst enige tijd gedroogd. De zaden kunnen gemakkelijk worden verwijderd, de wortelstokken kunnen worden geraspt. Beide kunnen dan op verschillende manieren worden verwerkt. Bij gebruik als thee hoeft verder niets verwerkt te worden. Als u echter zalven of tincturen van valeriaan wilt maken, moeten de zaden en wortelstokdelen nog verpulverd worden.

Er zijn dus geen buitengewone tuinbouwkundige vaardigheden nodig om valeriaan met succes in de eigen tuin te kweken. Het rustgevende kruid mag echter niet worden verwaarloosd en toont zijn dankbaarheid voor een regelmatige watertoevoer met een rijke oogst.